Organik ve Geleneksel Sistemde Fındık Yetiştiren Üreticilerin Risk Tutumlarının Karşılaştırılması

Yazar: Kürşat Demiryürek, Vedat Ceyhan, Osman Uysal
Yıl: 2006
Yayım Yeri: 7. Türkiye Tarım Ekonomisi Kongresi Antalya
Konu: Tarımsal İşletmecilik
Özet
Bu çalışmada, Samsun ılı Terme ilçesinde organik ve geleneksel sistemde fındık yetiştiren üreticilerin risk tutumları belirlenmiş ve karşılaştırılmıştır. Araştırmada kullanılan veriler inceleme alanında organik fındık üreten çiftçilerin tamamından ve geleneksel fındık üreticiler arasından basit tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilmiş M çiftçiden anket yoluyla toplanmıştır Risk tutumlarının belirlenmesinde olasılığa sübjektif yaklaşım benimsenmiş ve referans kuman ile tercih ölçeklerinden yararlanılmıştır. Araştırma sonuçları, organik fındık yetiştiricilerinin %67’sinin ve geleneksel fındık yetiştiren çiftçilerin %42’sinin risk seven grubunda yer aldığını göstermiştir. İnceleme alanında geleneksel fındık üreticilerinin riske karşı olma derecelerinin, organik fındık üreticilerinden daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Araştırma sonuçlan ayrıca çiftçilerin risk tutumlarının organik tarımı benimsemede önemli bir faktör olduğunu ortaya çıkarmıştır. Çiftçilerin risk tutumlarının belirlenmesini kolaylaştıracak kayıtların tutulmasının teşvik edilmesi ve risk tutumunu belirleyen faktörlerin bütüncül bir yaklaşımla saptanması, organik olmayan fındık üreticilerinin organik tarıma geçişini kolaylaştırabilecektir.
Anahtar Kelimeler:Fındık, Organik Tarım, Risk Tutumu

Araştırmayı İndir

Türkiye’de Tarımsal Araştırma, Yayım Politikalarının Gelişimi ve Tarımsal Ar-Ge Harcamaları

Yazar O.Sedat Subaşi, M.Necat Ören, O. Uysal, M. Demirtaş
Yıl: 2014
Yayım Yeri: 11. Tarım Ekonomisi Kongresi
Konu: Tarımsal Yayım ve Haberleşme
Özet
Bu çalışmada Cumhuriyet döneminden günümüze kadar tarımsal araştırma geliştirme, yayım politikaları ve uygulamalarının gelişimi ile tarımsal araştırma çalışmalarına verilen önemin en önemli göstergesi olan tarımsal Ar-Ge harcamaları incelenmiştir. Türkiye’de tarımsal araştırma faaliyetlerine 19. yüzyılın sonlarına doğru başlanmış olmasına rağmen, amaçları belirgin, örgütlenmiş ve bilimsel araştırmaları hedefleyen kuruluşlar 1924’ten sonra kurulmaya başlanmıştır. 1930’lu yıllardan itibaren tarım bilimleri içerisindeki yükseköğretim kurumları geliştirilerek ziraat fakülteleri, veterinerlik ve su ürünleri fakülteleri haline dönüşmüştür. Tarımsal yayım konusunda deneyimli bir ülke olmasına rağmen, tarımsal yeniliklerin benimsenmesi ve yaygınlaştırılması açısından kamu yayım sistemi yanında diğer yayım sistemlerine de önem verilmelidir. 1990 – 2012 yılları arasında Türkiye’de kamu ve yükseköğretim kurumlarının tarımsal Ar-Ge harcamalarının, ticari kesim Ar-Ge harcamalarına oranla yüksek bir paya sahip olduğu görülmüştür. Özellikle 1994–2004 döneminde tarımsal Ar-Ge harcamalarında kamunun payının daha da arttığı yükseköğretimde ise azaldığı görülmüştür. 2012 yılı itibariyle toplam tarımsal Ar-Ge harcamaları içerisinde kamu tarımsal Ar-Ge harcamalarının %53.96, yükseköğretim %43.93’ü ve ticari kesimin %2,11 pay aldığı görülmektedir.

Anahtar Kelimeler: Tarımsal araştırma, tarımsal yayım, tarımsal Ar-Ge harcamaları.

Araştırmayı İndir

Türkiye’de Gübre Tüketimindeki Değişimler

Yazar: O.Sedat Subaşı, A. Aydın, O. Uysal, M. Demirtaş
Yıl: 2014
Yayım Yeri: 11. Tarım Ekonomisi Kongresi
Konu: Tarımsal İşletmecilik

Özet
Bu çalışmada Türkiye’de 1990–2010 döneminde gübre tüketim miktarlarındaki değişimler yıllar itibariyle incelenerek, AB ve ABD gibi tarımda gelişmiş ülkeler ile dünya geneli gübre tüketimlerindeki değişimlerle karşılaştırmalar yapılmıştır. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı kayıtları esas alınarak yapılan çalışmada birim alana gübre tüketiminde; 352,26 kg/ha ile Rize ilk sırayı alırken, bunu 233,99 kg/ha ile Adana izlemiştir. En az gübre tüketimi ise 6,98 kg/ha ile Van ilinde gerçekleşmiştir. Bölgeler bazında ise en fazla gübre tüketimi sırasıyla 144,52 kg/ha ile Akdeniz, 134,13 kg/ha ile Marmara ve 94,26 kg/ha ile Güneydoğu Anadolu bölgelerinde olduğu belirlenmiştir. Yıllara göre gübre tüketimindeki artış oranı değerlendirildiğine, en yüksek artışın % 67 ile Güneydoğu Anadolu bölgesinde olduğu belirlenmiştir. AB, ABD ve dünya ortalama gübre tüketimleri ile yapılan karşılaştırmalarda ise Türkiye’de ve dünya genelinde gübre tüketiminde bazı yıllar artışlar yaşanmasına rağmen çok önemli dalgalanmalar görülmemiş, ancak incelenen dönemde Türkiye’nin azot ve fosfor tüketiminde bu ülkelerle paralellik göstermesine rağmen potasyum tüketiminde çok gerilerde olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler: Gübre, gübre tüketimi, Türkiye.

Araştırmayı İndir

Türkiye’de Yağlı Tohumlar Potansiyeli,Enerji Tarımı Ve Biyodizel

Yazar: Baran Yaşar, O. Sedat Subaşı, Osman Uysal
Yıl: 2016
Yayım Yeri: 12. Tarım Ekonomisi Kongresi
Konu: Tarımsal ve Tarıma Dayalı Sanayi
Özet
Bu çalışmada: Türkiye’deki yağlı tohumlar üretim potansiyeli, enerji tarımı ile biyodizel üretimi, hammadde ve enerji potansiyeli açısından ayrıntılı olarak incelenmiştir. Biyodizel üretiminde özellikle hammadde olarak karşımıza çıkan yağlı tohumlar ve buna bağlı olarak yapılan enerji tarımında karşılaşılan sorunlar değerlendirilmiştir. Biyodizel üretiminin avantaj ve dezavantajları ortaya konularak: çözüm önerileri ve geleceğe yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Anahtar Kelimeler: Yağlı tohumlar, enerji tarımı, biyodizel, enerji.

Araştırmayı İndir

Türkiye’de Turunçgil İhracatında Stratejilerin Belirlenmesi

Yazar: Yusuf Aras, Osman Uysal, O.Sedat Subaşı, Ufuk Gültekin, Dilek B. Budak, Güçer Kafa
Yıl: 2016
Yayım Yeri: 12. Tarım Ekonomisi Kongresi
Konu: Tarım ve Gıda Politikası
Özet
Bu çalışma ile ülkemizde turunçgil ihracatı yapan firmaların ihracatına etki eden faktörlerin belirlenmesi ve ihracat stratejilerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışmada 2015 yılı Mart ve Nisan aylarında Türkiye genelinde 201 ihracatçı firmadan anket yolu ile elde edilen veriler çok değişkenli analiz yöntemlerinden biri olan faktör analizi ile değerlendirilmiştir. Turunçgil ihracatı gerçekleştiren firma yetkililerinin ihracat stratejisinde önemli gördüğü 17 unsur dikkate alınarak 5 strateji faktörü elde edilmiştir. Elde edilen bulgular çerçevesinde marka ve tanıtım, rekabet stratejisi, kurumsallık, pazar stratejisi ve rekabet gücü kavramları turunçgil ihracatında stratejik faktörler olarak belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler: Turunçgil, dış ticaret, ihracat stratejisi, rekabet, marka ve tanıtım.

Araştırmayı İndir

Türkiye Muz Üretim Ve İthalatının Box-Jenkins Ve Delphi Yöntemleri İle Tahmini

Yazar: Osman Uysal, O. Sedat Subaşı, Baran Yaşar
Yıl: 2016
Yayım Yeri: 12. Tarım Ekonomisi Kongresi
Konu: Uluslararası Tarım ve Ticaret
Özet
Ülkemizde yüksek düzeyde gümrük vergisiyle muz üretiminin korunması nedeniyle gerek açıkta gerekse örtüaltında muz üretimi son yıllarda yaygınlaşmıştır. Bu çalışmada: Türkiye’nin 1981–2014 yıllarına ait muz üretim ve muz ithalat miktarları incelenmiş, üretim ve ithalat tahmininde Delphi metoduyla hem üretim hem de ithalat tahmini için 5’er adet sektör uzmanının görüşlerinden mevcut üretim ve ithalat yapısı dikkate alınarak subjektif düzeltme yöntemine göre yeni seri oluşturulmuştur. Elde edilen yeni seri Box Jenkins metotlarından biri olan Çift Üstel Düzeltme yöntemi kullanılarak 2015–2019 yılları için öngörü gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, 2015 yılında muz üretiminin 263,124 ton ile 264,064 ton arasında, muz ithalatının 214,400 ton ila 219,075 ton arasında gerçekleşeceği öngörülmüştür.
Anahtar Kelimeler: Muz, üretim, ithalat, Delphi metodu, Çift Üstel Düzeltme yöntemi.

Araştırmayı İndir

Turunçgil Üretiminde İyi Tarım Uygulamalarının Karşılaştırmalı Ekonomik Analizi: Mersin İli Örneği

Yazar: O. Sedat Subaşı, Osman Uysal, Erkan Aktaş
Yıl: 2016
Yayım Yeri: 12. Tarım Ekonomisi Kongresi
Konu: Tarımsal İşletmecilik
Özet
Bu çalışmada Mersin ilinde turunçgil üretiminde iyi tarım uygulamaları yapan ve yapmayan işletmelerin ekonomik olarak karşılaştırmaları amaçlanmıştır. Araştırmaya esas olan veriler, tam sayım yöntemi ile belirlenen 89 iyi tarım uygulaması yapan ve 89 konvansiyonel üretim yapan turunçgil yetiştiricisinden 2013 yılında anket yapılarak elde edilmiştir. Çalışmada, turunçgil üreticilerinin sosyo-ekonomik yapısı ortaya konulmuş ve işletmelerin yıllık faaliyet sonuçlarına ulaşılmıştır. Çalışmada iyi tarım uygulaması yapan turunçgil üreticilerinin konvansiyonel üreticilere göre daha eğitimli, yeniliklere daha açık oldukları belirlenmiş olup, limon, portakal ve mandarin üretiminde konvansiyonel üreticilere göre nisbi karın daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler: İyi tarım uygulamaları, turunçgil, konvansiyonel üretim, ekonomik analiz

Araştırmayı İndir