Samsun İlinde Mikro Kredinin Kullanılmasını Etkileyen Faktörler

Yazar: N. İlkay Abacı, K. Demiryürek, Ç. Yıldırım, M. Emir
Yıl: 2014
Yayım Yeri: 11. Tarım Ekonomisi Kongresi
Konu: Tarımsal Finansman
Özet
Bu araştırmanın amacı Samsun ili ve ilçelerinde (Bafra, Çarşamba, Terme, Salıpazarı, Ayvacık) mikro kredi kullanan kadınların mevcut durumunu, kredi ile ilgili bilinç düzeylerini, ihtiyaç duydukları bilgileri ortaya koymak ve mikro kredinin kadınlar tarafından kullanılmasını etkileyen faktörleri belirlemektir. Araştırmada kadınların aldıkları kredi tutarları baz alınarak basit tesadüfi örnekleme yapılmış ve 132 kadın ile anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda mikro kredi kullanan kadınların kredi hakkında yeterli bilgiye sahip olmadıkları, mikro kredi çalışanlarının tavsiyelerine ve kadınların istihdamına yönelik olarak verilen diğer kredi çeşitleri hakkında bilgiye ihtiyaç duydukları tespit edilmiştir. Araştırmada yapısal eşitlik modeli (YEM) kullanılarak, değişkenler (kadınların mikro krediye karşı algıladıkları olumlu tutum, mikro kredi çalışanlarına ilişkin algıladıkları tutum, mikro kredi sisteminin başvuru şartlarına ilişkin algıladıkları tutum ve mikro krediyi gelecekte kullanmaya devam etme düşüncesi) arasındaki nedensel ilişkiler açıklanmaya çalışılmıştır. Hesaplanan çoklu uyum ölçütlerinden modelin istatistiksel olarak anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Analiz sonucunda mikro krediye karşı kadınların olumlu düşüncelerinin, kadınların mikro kredi kullanımı konusunda bir etkiye sahip olmadığı, ancak mikro kredi çalışanlarının samimiyetinin ve başvuru şartlarının esnekliğinin mikro kredinin kullanımı konusunda önemli bir etkisinin olduğu saptanmıştır. Bu sonuca göre mikro kredi çalışanlarının, kredi alan kadınların memnuniyetine yeterli özen ve dikkat göstermesi gerekliliği önemli bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: Mikrokredi, mikrokredi kullanımı, YEM, Samsun

Araştırmayı İndir

Bütüncül Bir Yaklaşım İle Girişimcilik Eğitimi

Yazar: Kürşat Demiryürek, Murat Emir, Nur İlkay Abacı, Hiroko Kawamorıta, Çağatay Yıldırım, Hatice Türkten,Selime Canan, Cevahir Kaynakçı
Yıl: 2016
Yayım Yeri: 12. Tarım Ekonomisi Kongresi
Konu: Tarımsal Yayım ve Haberleşme
Özet
Bu çalışma, 1601 – TÜBİTAK Yenilik ve Girişimcilik Alanlarında Kapasite Arttırılmasına Yönelik Destek Programı kapsamında Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Ekonomisi Bölümü bünyesinde yürütülen Bütüncül Bir Yaklaşım ile Girişimcilik Eğitimi sertifika programını konu almaktadır. Çalışmada, girişimcilik eğitimleri başlamadan önce, 9 farklı bölümde bulunanve sertifika programı kapsamına alınacak öğrencilerin girişimcilik eğitimleri öncesifikir ve görüşleri ortaya koyulmaktadır. Bu amaçla araştırmada öğrenciler ile anket çalışması yapılmış ve öğrencilerin kendilerini girişimcihissetme durumlarını etkileyen faktörler lojistik regresyon analizi ile belirlenmiştir. Yapılan analiz sonucunda, öğrencilerin girişimcilik ile ilgili yayınları takip etmeleri, örnek aldıkları bir girişimcinin olması, işlerini yönetebileceklerini düşünme durumları ve kendilerini girişimci olabilmek için yeterli görebilmeleri girişimci olarak hissetmelerini etkilemektedir. Öğrencilerin girişimcilik konusunda farkındalıklarını artırabilmek, girişimcilik kültürlerinin yerleşmesi ve yaygınlaştırılması ile başarılı iş fikirlerinin uygulamaya aktarmalarına yardımcı olabilmelerini sağlayabilmek için üniversitelerde girişimcilik sertifika programı kapsamında eğitimler sunulmalıdır.
Anahtar Kelimeler: Girişimcilik, Girişimcilik eğitimi, İş fikri, OMÜ

Araştırmayı İndir

Samsun İli Bafra İlçesinde İyi Tarım Uygulaması Yapan Ve Yapmayan Çiftçilerin Tarımsal Bilgi Ve Enformasyon Sistemleri’nin Karşılaştırılması

Yazar: Mustafe A. Abdurahman, Kürşat Demiryürek, Nur İlkay Abacı
Yıl: 2016
Yayım Yeri: 12. Tarım Ekonomisi Kongresi
Konu: Doğal Kaynaklar ve Çevre Ekonomisi
Özet
Çalışmanın amacı Samsun ili Bafra ilçesinde İyi Tarım Uygulaması (İTU) yapan ve yapmayan çiftçilerin Tarımsal Bilgi ve Enformasyon Sistemleri (TBES)’ni karşılaştırmaktır. Araştırmanın birincil ve temel materyalini Bafra ilçesinde İTU yapan ve yapmayan çiftçiler ile anket ve mülakat yoluyla elde edilen veriler oluşturmaktadır. Araştırma verileri İTU yapan ve yapmayan 77 çiftçiden toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler ile skorlar hesaplanmış ve uygun istatistiki testler yardımıyla karşılaştırılmıştır. Araştırma sonucunda İTU uygulayan ve uygulamayan çiftçiler arasında bazı sosyoekonomik, kişisel ve tarımsal işletme özellikleri açısından farklılıklar belirlenmiştir. Öte yandan, İTU’yu benimseyen çiftçilerin en çok yararlandığı enformasyon kaynakları olarak ilçe tarım müdürlüğü ve elemanları, sebze üreticileri birliği (İTU) danışmanı ve ilaç/gübre bayileri olarak belirlenmiştir. Ancak, araştırma enstitüsü, üniversite ve kooperatifler gibi enformasyon kaynaklarından çok sınırlı yararlanılmıştır. Bu yüzden bu kurumsal kaynakların çiftçileri daha fazla desteklemesi gerekmektedir. Bu çalışma sonucunda TBES teorisi ve metodolojisinin çitçilerin enformasyon sistemlerinin belirlenmesi için yeterli olduğu düşünülmektedir. Çiftçileri destekleyen enformasyon kaynaklarının belirlenmesi bu sistemin temel unsuru olsa da: enformasyon ve yeniliklerin iletişimi, paylaşımı ve ağının belirlenmesi için TBES yaklaşımı yeterli değildir. Gelecekte İTU gibi çevreyi korumaya yönelik ve sınırlı enformasyon desteğinin olduğu karmaşık enformasyon ve bilgi sistemlerinin analizinde sosyal iletişim ağı analizleriyle Tarımsal Bilgi ve Yenilik Sistemi (TBYS) yaklaşımının kullanılması daha uygun olabilecektir.
Anahtar Kelimeler: Tarımsal bilgi, enformasyon sistemleri, iyi tarım uygulamaları

Araştırmayı İndir

Samsun ili Çarşamba İlçesinde Yetiştirilen Kivinin Pazarlama Kanalları ve Pazarlama Marjı

Yazar: Selime Canan, Nur İlkay Abacı, Kürşat Demiryürek
Yıl: 2016
Yayım Yeri: 12. Tarım Ekonomisi Kongresi
Konu: Tarımsal Pazarlama
Özet
Araştırmada Çarşamba ilçesinde yetiştirilen kivinin üreticiden tüketiciye kadar uzanan pazarlama kanallarını ve pazarlama kanalında rol oynayan her bir aktörün pazarlama marjını ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu amaçla araştırmada, 49 kivi yetiştiricisi, Çarşamba ve Samsun sebze ve meyve hallerinde kivi satışı yapan 12 komisyoncu ve soğuk hava deposu bulunan bir firma ile yapılan görüşmelerden alınan veriler kullanılmıştır. Bir kilogram kivinin üretim maliyeti hesaplanırken basit maliyet hesaplama yönteminden yararlanılmıştır. Kivinin pazarlama marjı ise, tüketicinin 1 kg kivi için ödediği fiyat ile üreticinin 1 kg kivi için eline geçen fiyat arasındaki farkı ifade etmektedir. Bu fark ise; kiviyi toplayıp çeşitli masraflarda bulunarak pazarlama fonksiyonlarını yerine getiren aracılara aittir. Araştırma sonuçlarına göre, Çarşamba ilçesinde 1 kg kivi 1.05 TL’ye üretilirken tüketiciler 1 kg kiviye ortalama 4.23 TL ödemektedir. Kivi yetiştiren tarım işletmeleri ürettikleri kiviyi şehir dışından gelen aracılar, şehir içi aracılar ve market-manavlara pazarladıkları zaman, tüketicilerin 1 kg kiviye ödediği fiyatın %24’ü üreticiye ulaşmaktadır. Ayrıca, kivinin pazarlanmasında aracılık rolü üstlenen sebze ve meyve halindeki komisyoncular üreticinin gelirinin %15’i karşılığında kiviyi pazarlamaktadır. Kivi yetiştiricilerinin üretimlerinden daha fazla gelir elde edebilmeleri için, kivinin yanında fındık, ceviz ve şeftali gibi ürünlerin üretildiği Çarşamba ilçesinde, soğuk hava deposu bulunan kendi örgütlerini kurmaları gerektiği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler: Kivi, pazarlama kanalı, pazarlama marjı.

Araştırmayı İndir