Süt Ve Süt Ürünleri Sanayi İşletmelerinin Yapısı Ve Geliştirme Olanakları : Konya-Ereğli ilçesi Örneği

Yazar: Bekir Demirtaş, Mevlüt Gül, M. Göksel Akpınar, Erdal Dağıstan
Yıl: 2008
Yayım Yeri: 8. Türkiye Tarım Ekonomisi Kongresi Bursa
Konu: Tarımsal İşletmecilik
Özet: Bu çalışma, son yıllarda süt ve süt ürünleri işletme sayısı ve işleme kapasitesi bakımından önemli bir gelişme gözlenen Konya/Ereğli ilçesinde yürütülmüştür. Çalışma verileri, Ağustos 2005 döneminde ilçede faaliyet gösteren küçük ve orta ölçekteki 18 işletmeden yüz yüze görüşme yapılarak derlenmiştir. Çalışma kapsamında incelenen işletmelerin; üretim yapısı, kapasiteleri, üretim teknolojileri, personel istihdamı açısından mevcut yapısı ortaya konulmuştur. Ayrıca, işletmelerin hammadde temin yerleri ile ürün pazarlama yapıları incelenerek, ürün çeşitleri, marka ve pazarlama teknikleri belirlenmiştir. Çalışmada işletmelerin AB uyum sürecinde rakipleri karşısındaki konumları da değerlendirilerek alınması gereken önlemler işletmeler ve sektöre yön verecek kuruluşlar açısından saptanmıştır. Çalışma sonucunda, işletmelerin büyük çoğunluğunun 2000 yılı başlarında faaliyete başladığı ve henüz gelişme aşamasında oldukları gözlenmiştir. Sermaye, teknoloji kullanımı ve üretim kapasitesi olarak önde gelen işletmelerin daha eski işletmelerden oluştuğu ve bunlardan üretim kapasitesi olarak en önde gelen bir işletmenin ihracat yapmaya başladığı belirlenmiştir. Elde edilen bulgulara göre, incelenen işletmeler için en önemli sorunlar; piyasada yeterince denetim olmaması, kalifiye eleman bulunamaması, yeterli hammadde temin edilememesi, hammadde ve yardımcı maddelerin fiyatlarının yüksekliği şeklinde olup, işletmelerin rakipleri karşısında piyasa paylarını artırabilmesi için teknoloji kullanımı ve ürün çeşitlerini geliştirmeleri buna bağlı olarak üretim maliyetlerini azaltmaları gerektiği ortaya çıkmıştır.
Anahtar Kelimeler: Süt Ürünleri Sanayi, İşletme Yapısı, Konya

Araştırmayı İndir

Süt Toplama Merkezlerinin Gıda Güvenliği Konusundaki Uygulamaları, Bilgi Düzeyleri Ve Sorunları: Burdur İli Örneği

Yıl: 2008
Yazar: Vecdi Demircan, Hasan Yılmaz, Mevlüt Gül, Tufan Bal, Zeynep Dernek
Yayım Yeri: 8. Türkiye Tarım Ekonomisi Kongresi Bursa
Konu: Tarımsal Örgütlenme
Özet: Bu çalışmada. Burdur ilinde faaliyet gösteren süt toplama merkezlerinin gıda güvenliği konusundaki uygulamaları, yöneticilerin bilgi düzeyleri ve sorunlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada kullanılan veriler 71 süt toplama merkezi yöneticisi ile yapılan anketlerden elde edilmiştir. Çalışmada elde edilen sonuçlara göre süt toplama merkezlerinin %92.95’inin kooperatiflere bağlı olarak faaliyet gösterdikleri tespit edilmiştir. Büyük kapasiteli işletmelerdeki yöneticilerin daha deneyimli oldukları, süt toplama merkezlerinin süt tankı sayısı, kurulu ve gerçek kapasiteleri ile kapasite kullanım oranlarının işletme büyüklüğüne paralel olarak arttığı belirlenmiştir Süt toplama merkezlerinin %59.16’sında çalışanların portör muayenesinin düzenli olarak yapıldığı, %88.73’iinde çalışanların kıyafetlerinin uygun olduğu, L/(6 1.97’sinde çalışanların temel hijyen eğitimi aldıkları, %94.37’sinde çiğ sütün depolama sıcaklığının kontrol edildiği ve %98.59’ıınun dezenfekte edildiği saptanmıştır. Yöneticilerin gıda güvenliği sistemleri ve gıda güvenliğine ilişkin mevzuat konusundaki bilgi düzeylerinin düşük olduğu tespit edilmiştir. Süt toplama merkezlerinin gıda güvenliğine ilişkin sorunlarının başında likert ölçeğine güre 4 1 9 ortalama ile çabuk sonuç verecek test kitlelinin çok pahalı olması gelmektedir. Bunu sırasıyla üreticilerin gıda güvenliği konusunda bilgi düzeyinin düşük olması (3.04), laboratuvarın olmaması ve bu nedenle gerekli analizlerin zamanında yapılamaması (3.51 ), ticarete konu olacak çiğ süt ve hayvan sağlığı konusunda devlet kontrolünün yetersiz olması (3.37) ve gıda güvenliğine ilişkin mevzuat uygulamalarının yetersizliği
(3.04) izlemektedir.
Anahtar Kelimeler: Süt Toplama Merkezleri, Gıda Güvenliği

Araştırmayı İndir

Adana İlinde Turunçgil Üreticilerinin İyi Tarım Uygulamalarına (İTU) Karşı Eğilimlerinin Belirlenmesi

Yazar: Hilal Yılmaz, Selcan Akkoyun, Mevlüt Gül
Yıl: 2016
Yayım Yeri: 12. Tarım Ekonomisi Kongresi
Konu: Tarımsal Yayım ve Haberleşme
Özet
Türkiye’de tarımsal üretim artırılmasında ve ihracat miktarlarının dış pazarda rekabet edecek seviyeye ulaşmasında, İyi Tarım Uygulamalarının artması önemli rol oynayacaktır. Bu sayede dış pazara kaliteli ve güvenli ürün sunulurken, iç pazarda tüketicilerin sağlıklı ve güvenilir ürün tüketmeleri sağlanmış olacaktır. Bu çalışmanın amacı, Adana ilinde turunçgil üreticilerinin İyi Tarım Uygulaması eğilimleri üzerinde etkili faktörlerin belirlenmesidir. Bu çerçevede veriler, hazırlanmış anket formlarının 85 adet İTU yapan ve 85 adet İTU uygulaması yapmayan üreticiye uygulanması ile elde edilmiştir. Görüşme yapılan üreticilerin eğilimlerini etkileyen değişkenlerin belirlenmesinde Lojistik Regresyon modeli kullanılmıştır. Modelde kullanılan değişkenlere ait katsayılar birbirinden farklı ve istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Bağımsız değişkenler, bağımlı değişkenin %63.1’ini açıklamaktadır. Üreticilerin yaşı, eğitimi, üye oldukları örgüt sayısı, yeniliklere karşı tutumu ve toplam geliri ile iyi tarım yapma eğilimi arasında pozitif ve istatistikî olarak anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Üreticilerin mesleki deneyimi ve traktör sayıları ile iyi tarım yapma eğilimi arasında ters yönlü ve istatistikî olarak anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler: İyi tarım uygulaması, turunçgil, lojistik regresyon analizi

Araştırmayı İndir

Isparta İli Kentsel Alanda Ailelerin Meyve Suyu Tüketim Profili

Yazar: Mevlüt Gül, M.Göksel Akpınar, Tufan Bal, Hilal Yılmaz
Yıl: 2008
Yayım Yeri: 8. Türkiye Tarım Ekonomisi Kongresi
Konu: Tüketim ekonomisi
Özet
Türkiye’de çağdaş anlamda meyve suyu yatırımları 1969 haşladığı ve 1983’dcn sonra büyümeye ivmesi kazandığı görülmektedir. Günümüzde Türkiye’de 30 civarında firma bulunmakta ve 38 fabrikada üretim yapılmaktadır. Piyasada 27 adet tescilli meyve suyu markası bulunmaktadır. Türkiye’de 1970’li yılların başında 0.4 litre olan kişi başına meyve suyu tüketimi, 1970 yılına göre 10 katlık bir artışla, I996’da 3.9 litreye, 1998’de de 4.0 litreye, son yıllarda ise 5.3 litreye ulaşmıştır. Ancak bu değer gelişmiş ülkelerden oldukça düşüktür. Bu rakam Almanya’da 46, ABD’de 36, Kanada’da 25, Fransa’da 17, İtalya’da 8 litre düzeyindedir. Türkiye’de dana çok meyve nektarı tüketilmektedir. Bununla birlikte Avrupa ülkelerinde daha çok portakal ve elma suyu tüketilirken, ülkemizde şeftali ve vişne nektarı tercih edilmektedir. Türkiye’de yaş meyve tüketiminin göreceli olarak fazla olması, meyve suyu tüketimini olumsuz yönde etkilediği bir gerçektir. Bununla birlikte yıllar itibariyle meyve suyu yurtiçi talebinin arttığı gözlenmektedir. Bu çalışmada, meyve suyu tüketimine ilişkin tüketici eğilimi araştırılmaktadır. Çalışmanın tüketici düzeyindeki alan çalışması İsparta ili kentsel alanında yürütülmektedir. Bu kapsamda toplam 400 hane halkı ile yüz yüze görüşme esasına dayalı olarak gerçekleştirilen anket uygulamasından elde edilen orijinal veriler değerlendirilecektir. Araştırmada, ailelerin meyve suyu tüketim profilinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu araştırma kapsamında, ailelerin meyve suyu tüketimi, harcama yapısı, meyve suyu çeşidi tercihi ve marka tercihi, çeşitli satın alma davranışları ile satın alma davranışları üzerinde etkili olan sosyo-ekonomik değişkenlerin belirlenmesi hedeflenmiştir.

Anahtar Kelimeler: Meyve Suyu, Tüketim, Harcama Yapısı.

Araştırmayı İndir

Yaş Meyve Sebze Tüketim Ve Harcama Yapısı: Adana İli Örneği

Yazar: Mevlüt Gül, Hilal Yılmaz, M. Göksel Akpınar
Yıl: 2008
Yayım Yeri: 8. Türkiye Tarım Ekonomisi Kongresi
Konu: Tüketim Ekonomisi
Özet
Bu araştırmada. Adana ili kentsel alanında hanelerin yaş meyve sebze tüketim ve harcama profili ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda tüketicilerin yaş meyve sebze satın alma kararı, satın alma sıklığı, tedarik kanalı tercihi ve nedenleri, tüketim düzeyi ve harcama tutarı, kimyasal ilaç kalıntılarına ilişkin değerlendirmeleri irdelenmiştir. Çalışma sonuçlarına göre; yaş meyve sebze satın alma kararında ürün tazeliği, tedarik kanalı seçiminde ise yakınlık en önemli kriterler olarak belirlenmiştir. Ayrıca tüketicilerin yaş meyve sebze tedarikinde çoğunlukla semt pazarlarından haftalık olarak gerçekleştirdikleri saptanmıştır. Hanelerin yaş meyve sebze harcamasının gıda harcamaları içerisindeki payı %29 olarak hesaplanmış olup kimyasal ilaç kalıntılarına ilişkin tüketici endişesi oldukça yüksek bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: Yaş Meyve Sebze. Tüketici, Satın Alma Davranışı, Adana

Araştırmayı İndir